Narodowe Siły Zbrojne (NSZ) powstały w 1942 roku. Był to efekt połączenia Grupy „Szaniec”, Związku Jaszczurczego oraz tej części Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW), która nie podporządkowała się Armii Krajowej (AK).
Pomorski Okręg NSZ oznaczono numerem XI i szyfrowano kryptonimami „Bizon”, „Kalina”, „Astra” i „Piaśnica”. W jego skład wchodziły 24 Powiaty Wojskowe, w tym Powiat Nieszawski oznaczony numerem 21.
Działalność w powiecie nieszawskim
Rozwój placówek NSZ na terenie powiatu nieszawskiego jest ściśle związany z działalnością plutonowego podchorążego Włodzimierza Pomirskiego ps. „Łańcuch”.
Bazą dla jego działań w powiecie było Dobre. Pomirski utrzymywał kontakty za pośrednictwem skrzynki kontaktowej u Marii Anny Dąbrowskiej ps. „Marysia” i jej ojca Romana Dąbrowskiego, a także u współpracującego z nimi lekarza Wojciecha Dobrowolskiego.
Placówki i punkty kontaktowe NSZ powstały również w Radziejowie, Osięcinach i Wagańcu. Dzięki Marii Dąbrowskiej, Włodzimierz Pomirski był w stałym kontakcie z Bojową Organizacją Ludową (BOL), a od 1943 roku także z AK Dobre i porucznikiem Jerzym Gajewskim ps. „Stanisław”.