Organizacja konspiracyjna „Grunwald” powstała na bazie przedwojennej siatki dywersji pozafrontowej. Była ona tworzona od wiosny 1939 roku przez polskie władze wojskowe, a dokładnie Wydział Specjalny Oddziału II Wywiadowczego Sztabu Generalnego WP.
Do zadań dywersji pozafrontowej, działającej w grupach 3-5 osobowych, należało prowadzenie działań sabotażowych na zapleczu wroga w razie wybuchu wojny. W tym celu miano wysadzać mosty, przepusty i tory kolejowe. Celem było również stworzenie konspiracji wojskowej na terenach zajętych przez nieprzyjaciela.
Działalność w powiecie nieszawskim
Struktury „Grunwaldu” w powiecie nieszawskim stworzył Józef Olszewski ps. „Andrzej”, który działał na terenie Aleksandrowa Kujawskiego, Otłoczyna i okolic.
Prawdopodobnie do struktur „Grunwaldu” należała także Florentyna Cecylia Zielińska. W połowie października 1939 roku przeniosła się z Mysłowic na Górnym Śląsku (gdzie mieszkała od 1929 r. z mężem i z dwójką synów) do Pruchnowa k. Radziejowa do swojego brata Jana Głowackiego. Od listopada 1939 roku zbierała informacje wywiadowcze o sytuacji w regionie, które przesyłała w zaszyfrowanej formie swojemu mężowi, Zbigniewowi. Był on internowany na Węgrzech (w Polskim Obozie Oficerskim Kovar), a później służył w wojsku polskim we Francji, otrzymując od niej również meldunki o charakterze wywiadowczym, na przykład dotyczące lotniska Ławica w Poznaniu.
Florentyna Zielińska została aresztowana 5 grudnia 1940 roku w majątku Łówkowice koło Bądkowa gdzie administratorem był jej szwagier Wiesław Zieliński.. Skazana przez Sąd Specjalny w Inowrocławiu na 10 lat ciężkiego więzienia, została wywieziona do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie zmarła 11 kwietnia 1943 roku. Jej działalność łączyła się także z powstającymi strukturami Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), co jest prawdopodobne ze względu na jej kontakty z osobami z tej organizacji. Należeli do nich: brat jej męża, Bogdan Czesław Zieliński z Broniewa; krewny Henryk Rasz, późniejszy prokurator Wojskowego Sądu Specjalnego KO AK Pomorze; oraz Henryk Gruetzmacher z Broniewka, późniejszy szef łączności KO AK Pomorze.
Rozłam i włączenie w struktury ZWZ-AK
Działalność „Grunwaldu” na terenie wschodnich Kujaw osłabił rozłam, do którego doszło na przełomie 1939 i 1940 roku. W jego wyniku część członków przeszła do Komendy Obrońców Polski. Od lata 1940 roku działalność pozostałych członków „Grunwaldu”, podobnie jak w przypadku innych pomorskich struktur tej organizacji, należy już łączyć z Związkiem Walki Zbrojnej.